Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

Μθοδοι Νευροαποκατστασης


Μθοδος Rood

Ιστορα της Μεθδου

Η Margaret Rood στις αρχς της δεκαετας του ’50 εξφρασε τις απψεις της για την ερμηνεα της κνησης και για το πς τα αισθητηριακ συστματα, με την πληροφρηση που στλνουν στο ΚΝΣ, παρεμβανουν σε αυτ. Η Rood ταν φυσιοθεραπετρια και εφρμοσε τη μθοδο της θεραπευτικς προσγγισης σε διφορες κατηγορες ασθενν.
Η βασικ καινοτομα που η Rood εισγαγε στις μεθδους νευροαποκατστασης ταν τι τα δο μρη του νευρικο συστματος – Αυτνομο και ΚΝΣ – εναι εξσου υπεθυνα στην παραγωγ και ρθμιση της κινητικς δραστηριτητας.

Αρχς της μεθδου.

  • Η επτευξη μας επιθυμητς απντησης θεωρεται τι σχετζεται με την επδραση των κατλληλων αισθητηριακν παραγντων. Αναφορικ με τη φυσιολογικ κνηση υπρχουν ερεθσματα που η παρουσα τους ευοδνει τα απαντσεις που επιτρπουν την επανατροφοδτηση κατ τη διρκεια της απντησης.
  • Τα ερεθσματα χρησιμοποιονται σμφωνα με τη δυναμικ τους ικαντητα να ενεργοποιον και να διευκολνουν τις επιθυμητς απαντσεις και να αναχαιτζουν αυτς που δεν πρπει να κυριαρχσουν. Τα ερεθσματα εφαρμζονται για να προσελκσουν επανατροφοδτηση απ τις σωστς απαντσεις.
  • Η επιδξια συνδυασμνη κνηση εναι αποτλεσμα της ταυτχρονης δραστηριοποησης κινητικν και σταθεροποιν δρσεων. σο αναπτσσεται η σχση μεταξ των δο αυτν δρσεων μεγαλνει και η επιδεξιτητα που χαρακτηρζει την απντηση καθς και ο αποτελεσματικς λεγχος στην κατεθυνση και ταχτητα της κινητικς δρσης.
  • Υπρχει παρλληλη δρση ανμεσα στις αυτνομες σωματικς και φυσικς λειτουργες. Στην θεραπεα λαμβνεται υπψιν η επδραση που μπορε να χει να θεραπευτικ ερθισμα πνω σε αυτς τις λειτουργες. Το ερθισμα μπορε να χρησιμοποιηθε για την μεση επδραση που ασκε σε κποιο σστημα για την μμεση επδραση του ενς συστματος στο λλο.
  • Η λειτουργα ενς μυς θα πρπει να χαρακτηρζεται σε σχση με τα πρτυπα κνησης και στσης που αυτς συμμετχει. τσι ο μυς αυτς θα επανεκπαιδευτε ανλογα με τις ενδεξεις της λειτουργας του.
  • Η θεραπεα δεν χει τη μορφ απομονωτικς κινητικς δρσης αλλ εναι η εφαρμογ του ερεθσματος με σκοπ την πρκληση μας απντησης. Η απντηση ακολουθεται απ αισθητηριακ πληροφρηση, προν της σωστς απντησης και απ επιπρσθετα ερεθσματα που δνονται για να διευκολνουν να αναστελουν στοιχεα του προτπου. Η χρησιμοποηση ρα του ερεθσματος εναι μα ολοκληρωμνη εντητα της θεραπεας, αφο η αισθητηριακ πληροφρηση εναι μεγλης σημασας για την επτευξη και διατρηση φυσιολογικν κινητικν δρσεων.
  • Κατ τη διρκεια της ανπτυξης της κινητικς δεξιτητας υπρχουν συγκεκριμνα ερεθσματα που πρπει να παρστανται στε να εδραιωθον τα επιμρους κινητικ πρτυπα.  


Αναπτυξιακ πρτυπα κνησης και στσης

Η Rood χωρζει τη θεραπευτικ προσγγιση σε ναν νευρολογικ ασθεν σε δο εντητες. Στην πρτη εντητα ο θεραπευτς θα ασχοληθε με τις ζωτικς λειτουργες του ασθεν. Στην δετερη εντητα ο θεραπευτς θα προσεγγσει τον ασθεν με στχους τη βελτωση των κινητικν του λειτουργιν. τσι η Rood προτενει δο λειτουργικς ακολουθες με τα επιμρους πρτυπ τους: Την ζωτικ λειτουργικ ακολουθα και τη σκελετικ λειτουργικ ακολουθα.
Η Rood οδηγεται σε αυτ την υπθεση – πρταση με το σκεπτικ τι τσο κατ την ανπτυξη σο και κατ την ριμη ηλικα τα συνδυασμνα αποτελσματα και των δο ακολουθιν επιδρον ισχυρ στον καθορισμ του βασικο τνου.
Οι διαφορς ανμεσα στις δο ακολουθες ανγονται στον χαρακτηρισμ μερικν τμημτων της ζωτικς λειτουργας ακολουθας σαν εκοσιες σωματικς λειτουργες και λλων σαν ακοσιων αυτνομων λειτουργιν, εν λα τα τμματα της σκελετικς λειτουργικς ακολουθας χαρακτηρζονται εκοσιες σωματικς λειτουργες.
Η ζωτικ λειτουργικ ακολουθα περιλαμβνει: i) αναπνο, ii) εκπνο – κλμα, πτρνισμα, βχας, iii) θηλασμς και κατποση υγρν, iv) φνηση, v) μσηση και κατποση στερεν, vi) ρθρωση λγου.

Η σκελετικ λειτουργικ ακολουθα περιλαμβνει: i) πτια καμπτικ απσυρση, ii) ρολρισμα, iii) ολικ κταση σε πρην θση, iv) συσσπαση αυχνα απ πρην θση, v) πρην στριξη στους αγκνες, vi) τετραποδικ θση, vii) ορθοσττηση, viii) βδιση.

Υπρχουν δο πρωταρχικς κινητικς λειτουργες που αναπτσσονται στην σκελετικ λειτουργικ ακολουθα και αυτς εναι η κινητικτητα και η σταθερτητα.
Η Rood αναφρεται στους μες λγοντας τι λειτουργον μαζ με τους ανταγωνιστς τους σε να βραχυμνο επιμηκυμνο ερος. Αυτ η δραστηριοποηση θα συνδεθε με τις κινητικς λειτουργες.
Η Rood επσης αναφρεται στην ανγκη των μυν να λειτουργσουν σε να πρτυπο ομαδικς συσσπασης. Αυτ η δραστηριοποηση θα σχετιστε με τη λειτουργα της σταθερτητας. Απ το συνδυασμ της κινητικτητας και σταθερτητας εξελσσονται δο λειτουργες αναγκαες για να φτσουμε στην συνεργικ κνηση.
Η πρτη συνδυασμνη λειτουργα εναι η κινητικτητα βασισμνη στη σταθερτητα – mobility syperimprosed on stability – σε πρτυπο μεταφορς βρους με το κεντρικ τμμα να κινεται χοντας ως βση το σταθερ περιφερικ τμμα. Ο ρος που αποδδει η Rood στη δραστηριοποηση αυτ εναι «κινητικ πρτυπο βαρις εργασας βασισμνο στη συσσπαση» – heavy work movement pattern syperimprosed on cocontraction.
Το δετερο και πιο εξελιγμνο σε συνδυασμνες λειτουργες πρτυπο εναι η κινητικτητα βασισμνη στη σταθερτητα, σε να πρτυπο μη μεταφορς βρους, με το ελεθερο περιφερικ τμμα να κινεται, εν το κεντρικ τμμα σταθεροποιεται δυναμικ. Ο ρος που αποδδεται σε αυτ τη δραστηριοποηση εναι «δεξιτητα» – skill.
Η λειτουργικ σκελετικ ακολουθα σμφωνα με τη Rood θα χρησιμοποιηθε σαν η ακολουθα που αναπτσσονται τα 4 εππεδα κινητικο ελγχου. Τα στδια αυτς της ακολουθας αναφρονται και σαν οντογεννητικ κινητικ πρτυπα.

πτια καμπτικ απσυρση   /  Ρολρισμα   / Ολικ κταση σε πρην θση

Συσσπαση αυχνα απ πρην θση   /   Πρηνς στριξη στους αγκνες

Τετραποδικ θση    Ορθοσττηση – Βδιση
Η σκελετικ ακολουθα της Rood.

1ο Εππεδο – Κινητικτητα (Mobility).
Ο ρος κινητικτητα περιλαμβνει τις εντητες του ερους και της ταχτητας και εναι η λειτουργα που ορζει να μλος του σματος στο χρο. Μα κνηση εναι ελεθερη και ευλικτη μνο αν μπορε να συμβε σε πλρη, φυσιολογικ τροχι και χει χρονισμ που χαρακτηρζεται «ζωντανς».

Η λειτουργικ κινητικτητα αναπτσσεται κατ τη διρκεια των τριν πρτων επιπδων της λειτουργικς σκελετικς ακολουθας της Rood. Αυτ τα στδια εναι I) πτια απσυρση, ΙΙ) ρολρισμα, ΙΙΙ) ολικ κταση σε πρην.

 

Λειτουργες υποδοχων που σχετζονται με τα πρτυπα κινητικτητας.

Τα πρτυπα της κινητικτητας, ειδικ η κμψη, υπηρετον το βιολογικ σκοπ της προστασας. Υπρχουν αρκετς, επαρκς ευαισθητοποιημνες, σον αφορ την προστασα, περιοχς υποδοχων στο σμα, οι οποες θα διευκολνουν τις προστατευτικς απαντσεις.
Τα πρσωπο, οι παλμες των χεριν και οι πατοσες των ποδιν απαντον πρτες σε απτικ ερεθσματα με αντιδρσεις απαγωγς. Αυτς οι περιοχς χουν υψηλ συγκντρωση συγκεκριμνων δερματικν υποδοχων και ντας σε περιφερικ τμματα του σματος θα εναι οι πρτες που θα ρθουν σε επαφ με το περιβλλον.
Τα αισθητηριακ ερεθσματα συγκεντρνονται στο φλοι στη σωματοαισθητικ περιοχ Ι. Αυτ η περιοχ λαμβνει κυρως σεις απ το πρσωπο, χελη, χρια και κρους πδες. Το πσ της αντιπροσπευσης ενς μρους του σματος εναι καθοριστικ στην διευκλυνση των απτικν ερεθισμτων. Θεωρεται τι οι δερματικο υποδοχες με χαμηλ ουδ ενεργοποησης, αυτο με νες "Α" μεγθους εναι στεν συνδεδεμνοι με τη λειτουργα των επιπολς φασικν μυν. Αυτο οι μες αρχικ προγουν την προστατευτικ κινητικτητα και αργτερα στην εξελικτικ πορεα τις λεπτς κινητικς δεξιτητες.
Παρνοντας υπψιν αυτς τις ιδιοδεκτικς λειτουργες η Rood πιστεει τι οι καμπτρες και πολυαρθρικο μες που εδ ονομζονται «κινητοποιο», απαντον διαφορετικ σε συγκεκριμνους τπους ερεθισμτων και μπορε να περιχουν διαφορετικς συγκεντρσεις ιδιοποδοχων απ τους «σταθεροποιος».

2ο Εππεδο – Σταθερτητα (Stability)
Η σταθερτητα αρχικ θα θεωρηθε σαν η κινητικ λειτουργα που συνδει, σταθεροποιντας τα μλη του σματος, στε να εναι εφικτ η μεταφορ βρους. Αργτερα στα εππεδα ΙΙΙ και IV η σημασα της σταθερτητας θα επεκταθε για να περιλβει το δυναμικ κρτημα κατ τη διρκεια της κνησης. Αυτ θα παξει τελικ να ρυθμιστικ ρλο στην κινητικ δεξιτητα. Το ΙΙ εππεδο απ μνο του δεν μπορε να θεωρηθε τι περιλαμβνει λα τα αναγκαα στοιχεα για την ανπτυξη της σταθερτητας.
Τελικ τα εππεδα ΙΙ και ΙΙΙ συνδυζονται για να δσουν μα ρεαλιστικ εικνα των λειτουργιν για σταθερτητα.

Τα στδια της λειτουργικς σκελετικς ακολουθας της Rood που εξυπηρετον την επτευξη των στχων του επιπδου εναι: Ι) ολικ κταση σε πρην, ΙΙ) συσσπαση του αυχνα, ΙΙΙ) πρηνς στριξη στους αγκνες, IV) τετραποδικ θση, V) ορθοσττηση.

 

Λειτουργες υποδοχων που σχετζονται με τα πρτυπα της σταθερτητας.

Ο σκοπς των προτπων σταθερτητας εναι να διαμορφσουν να σταθερ υπβαθρο νευρομυκς δραστηριτητας που θα λειτουργσεις στα πρτυπα της κινητικτητας. Αρχικ η σταθερτητα μπορε να αναπτυχθε μνο εν η επαφ με το περιβλλον κατορθσει να εδραιωθε.
Μια εδραιωμνη απντηση βασζεται σε συνεχ αισθητηριακ πληροφρηση. Δεν μπορε να υπρξει εξερενηση, μθηση κυριαρχα χωρς σταθερτητα. τσι η επδραση των απτικν και θερμικν ερεθισμτων στους υποδοχες των περιφερικν τμημτων του σματος πρπει να τροποποιηθε σε ττοια κατεθυνση στε να επιτρψει συνεχ επαφ.
Η υπθεση – πρταση που χρησιμοποιεται για να αποδεξει τι ο δερματικς ερεθισμς διευκολνει τις λειτουργες της σταθερτητας εναι η εξς:
Οι γενικο δερματικο υποδοχες χουν νες μεγθους «C». Οι σεις της εκπλωσης αυτν των προσαγωγν νευρνων μεταφρονται μσω του νωτιαιοθαλαμικο συστματος. Ο δικτυωτς σχηματισμς επηρεζεται απ παρλληλες σεις των νωτιαιοθαλαμικν οδν. Οι δικτυονωτιαες επιδρσεις παργουν συγκεκριμνες αλλαγς στην εκπλωση των γ απαγωγν νευρνων των μυκν ατρκτων. τσι επιφρουν αλλαγς στην ευαισθησα των μυκν ατρκτων στην επιμκυνση και ρα μα μεταβολ στην επανατροφοδτηση των μυκν ατρκτων προς το ΚΝΣ. Βλπουμε λοιπν τι οι δερματικο υποδοχες χουν εμφαν επδραση στη λειτουργα της κνησης και της στσης.
Οι σεις που προσγονται απ τις πρωτεουσες και δευτερεουσες απολξεις της μυκς ατρκτου χουν να «καθησυχαστικ» αποτλεσμα στην υπερβολικ εκτατικ ευδωση και βοηθον σημαντικ στην διευκλυνση των καμπτρων. τσι επιτρπουν την εμφνιση συσσπασης που εναι καθοριστικ για την σταθερτητα.
Μεγλης σημασας για την ανπτυξη της σταθερτητας εναι η επιμκυνση, που η μεταφορ του βρους θτει στους διους τονικος μες των χεριν και των ποδιν. Η επιμκυνση αυτ διευκολνει τη συσσπαση ολκληρου του κρου. ταν οι λειτουργες της μεταφορς βρους γνονται ετερπλευρες η μεγαλτερη δυνατ αρθρικ προσγγιση χει ευοδωτικ αποτλεσμα στους εν λγω σταθεροποιος μες. Θεωρεται τι οι υποδοχες που ευοδνουν τις δρσεις της σταθεροποησης χουν υψηλτερη ουδ ενεργοποησης απ αυτος που ευοδνουν κινητικς λειτουργες.

3ο Εππεδο – Κινητικτητα βασισμνη στη σταθερτητα – Μεταφορ βρους (Mobility superimposed on stability).
Για να λειτουργσει το τομο σε θσεις μεταφορς βρους θα πρπει να χει και λλες αντιδρσεις εκτς απ το να διατηρε τη θση του. Πρπει να εναι ικαν να μεταφρει το σμα του στο χρο και να κινεται σε λα τα εππεδα χοντας το κεφλι του προσανατολισμνο. Στις περισστερες περιπτσεις θα κινηθε σε δο εππεδα ταυτχρονα και το προν θα εναι η στροφ.
Το τρτο εππεδο στην ανπτυξη της συνεργικς κνησης χαρακτηρζεται απ αξηση των κεντρικν στροφικν λειτουργιν, αξηση στη σταθερτητα και ανπτυξη προτπων «βαρις εργασας». Αυτ το εππεδο θα σχετιστε με πρτυπα μεταφορς βρους, με δραστηριοποηση των κρων, που θα παρουσιαστε ταν τα περιφερικ τμματα σταθεροποιηθον στην επιφνεια στριξης και με κινσεις κορμο και αυχνα σε οριζντια θση.

Τα στδια της λειτουργικς σκελετικς ακολουθας που ενσωματνονται σε αυτ το εππεδο εναι: i) συσσπαση του αυχνα, ii) πρηνς στριξη στους αγκνες, iii) τετραποδικ θση, iv) ορθοσττηση.

 

 Λειτουργες υποδοχων που σχετζονται με την κινητικτητα βασισμνη στη σταθερτητα

Οι πιο σπουδαες πληροφορες στους αισθητηριακος μηχανισμος που προρχονται απ το ΙΙΙ εππεδο εναι αυτς που οφελονται στην υψηλ οδ ενεργοποησης της μυκς ατρκτου και των αρθρικν υποδοχων. Η επανατροφοδτηση απ αυτος τους υποδοχες εναι σπουδαα πηγ διευκλυνσης των προτπων συσσπασης.
Οι δραστηριτητες του ρολλαρσματος και της αναπδησης επιμηκνουν τους σταθεροποιος στο κινητικ τους ερος. Το φυσιολογικ παιδ διαμορφνει μια περισστερο εκτατικ θση ταν αναπηδ. Η ετερπλευρη μεταφορ βρους προσφρει υψηλ αντσταση στους σταθεροποιος και αυξημνη αρθρικ προσγγιση. χει βρεθε τι οι μηχανισμο που ρυθμζουν τη λεπτ κνηση ενεργοποιονται απ την επανατροφοδτηση των υποδοχων με ψηλ ουδ ενεργοποησης. Η ρθμιση της κατεθυνσης και ταχτητας εναι αναγκαα για την επιδξια κνηση. πως το παιδ μετακινεται χοντας ως βση στριξης τα κρα του εμφανζεται μεγαλτερη και διαρκστερη επαφ των περιφερικν μελν με την επιφνεια στριξης. Η συνεχς πεση ευοδνει την ενεργοποηση των συγκεκριμνων υποδοχων.

4ο Εππεδο Δεξιτητα (Skill)
Ο ρος πως χρησιμοποιεται απ τη Rood αναφρεται σε συνεργικ κνηση παρ σε υψηλ εππεδα κινητικο ελγχου.
Στην εκτλεση των προτπων σε αυτ το εππεδο το περιφερικ τμμα του κρου εναι ελεθερο απ την επιφνεια που στηρζεται και οι κινσεις βασζονται στη σταθερτητα. Μνο ταν τα κρα χουν αναπτξει τον στηρικτικ τους ρλο εναι τοιμα να χρησιμοποιηθον για δεξιτητες.
Τα «κινητοποιομενα» στοιχεα της δεξιτητας χουν περσει μα διαδικασα προσαρμογς τσι στε να εκπροσωπονται απ ακριβες κινσεις των περιφερικν μερν του σματος του ακραου τμματος της κεφαλς. Αντ να παρνουν τη μορφ αδρν συνολικν προτπων τα στοιχεα των πριμων προτπων κινητοποησης μπορον να επιλεγον και να ρυθμιστον προκειμνου αργτερα να ενσωματωθον σε μα απαντσει με ακριβ χρονισμ και κατεθυνση.

Εδ η Rood χρησιμοποιε: i) στριξη στους αγκνες, ii) τετραποδικ, iii) ορθοσττηση και περπτημα.

 

  Λειτουργες των υποδοχων που σχετζονται με την δεξιτητα.

Τα πρτυπα της δεξιτητας απαιτον ακριβες αισθητηριακς λειτουργες. Οι εξειδικευμνοι δερματικο υποδοχες των περιφερικν μερν του σματος θεωρεται τι σχετζονται πρωτστως με τις προστατευτικς αντιδρσεις. Ο βασικς ρλος των εξειδικευμνων υποδοχων τροποποιθηκε για να γνει πιο ακριβς.
Οι ελεθερες απολξεις εμφανζονται να συνεισφρουν στην τροποποηση των ρλων των εξειδικευμνων υποδοχων.
«Τα αισθητηριακ ργανα με τονικς εκπολσεις επιδρον στο δικτυωτ σχηματισμ και αυτς απαντ με αναχατιση των συγκεκριμνων αισθητηριακν εισδων» (Granit – Magoun).
Μερικς δεξιτητες μπορον να ενσωματωθον στην ριμη κινητικ συμπεριφορ χωρς ερθισμα απ το περιβλλον. Αυτ εναι εφικτ μνο μσω μας συνδυασμνης δρσης ενδογενος και εξωγενος πληροφρησης. Η ολτητα της αισθητικοκινητικς λειτουργας θεμελινει τι πως η κνηση καταλγει με διαδοχικ βματα στη δεξιτητα, τσι και η αισθητηριακ λειτουργα προχωρ με αθροιστικ τρπο.

 

Διαδικασες για την επτευξη συνεργικς κνησης

Η αναπτυξιολογικ συνχεια, τα πρτυπα που εναι οι σταθμο στην ακολουθα και οι επιμρους εντητες των προντων αυτν εναι το υλικ της θεραπευτικς προσγγισης του Rood.
Αν μα προσδοκμενη απντηση δεν διευκολυνθε μσω φυσιολογικν μηχανισμν θεραπευτικν προσαρμογν η συνειδητ προσπθεια μπορε να αυξσει να ενισχσει το παθολογικ πρτυπο. Η εκοσια προσπθεια προκειμνου να εκλυθε μα απντηση θα πρπει να χρησιμοποιηθε στα πλασια της θεραπεας αφο ο θεραπευτς σιγουρευτε – σο το δυνατν – τι η απντηση θα εναι φυσιολογικ στην ποιτητ της. Ττε η επανατροφοδτηση απ την κινητικ δρση θα ευοδσει και λλο τη σωστ απντηση και αποδυναμσει το παθολογικ πρτυπο. Στην περπτωση των αυτνομων απαντσεων η ενεργοποηση θα πρπει να γνεται χωρς η εκοσια προσπθεια να εμποδζει τις κινσεις. Κατ τη Rood σπνια η ενσυνεδητη ενεργοποηση ενς προτπου που δεν χει διευκολυνθε απ θεραπευτικς προσαρμογς εναι αποτελεσματικς τρπος για να επιτευχθε ο θεραπευτικς στχος.
Κατ τη Rood οι θεραπευτικς διαδικασες για να επιτευχθε συνεργικ κνηση εμπεριχουν τη χρησιμοποηση του ερεθσματος για να διευκολνουν, αναχαιτσουν να ενεργοποισουν απαντσεις. Οι συγκεκριμνες απαντσεις που σχετζονται με την εφαρμογ του ερεθσματος εκλονται στην σειρ που ορζεται απ την σωματικ και ζωτικ λειτουργικς ακολουθες. Η σειρ που εμφανζονται οι απαντσεις εναι κρσιμη γιατ η σωστ κινητικ δρση θα επιφρει επανατροφοδτηση η οποα χι μνο θα ευοδσει τη σωστ απντηση, αλλ θα διαμορφσει και αισθητικ εγγρμματα για το επιτυχημνο πρτυπο στην λειτουργικ ακολουθα.

Ο τελικς σκοπς λων των θεραπευτικν ερεθισμτων εναι να επιδρσουν στους α και γ κινητικος νευρνες που ενχονται στη συγκεκριμνη απντηση του προτπου.

Εδ μως ρχεται η ερτηση: Πς θα επιλεγε να θεραπευτικ ερθισμα ταν δεν εναι δυνατν να προβλεφθε η ακριβς απντηση σε να τυχαο ασθεν;
Τα αποτελσματα της αξιολγησης μαζ με την απντηση του ασθεν απναντι στη θεραπεα εναι απαρατητες πηγς που καθοδηγον στη χρση των διαδικασιν.
Η Rood κνει λοιπν την εξς υπθεση – πρταση για να ερμηνεσει την προσγγισ της:

  •  Οι μες που χουν χαρακτηριστε σαν κινητοποιο – πολυαρθρικο, καμπτρες και προσαγωγο – επιφρουν μεταβολς στη θση, στην κνηση, στο χρο, στο ερος και την ταχτητα της κνησης. λες αυτς οι λειτουργες χαρακτηρζονται απ μεταβαλλμενη δυναμικ δραστηριτητα σε αντθεση με την στατικ εδραιωμνη απντηση.

Οι υποδοχες που θα διευκολνουν τους κινητοποιος επηρεζονται απ γργορα μεταβαλλμενα ερεθσματα και χουν ετε μεση επδραση στους φασικος α κινητικος νευρνες απενεργοποιον τα φλοιδη κντρα μσω γργορων καθοδηγητικν σεων.

  • Οι μες που χουν χαρακτηριστε σαν σταθεροποιο – απαγωγο, εκτενοντες–συνεισφρουν στη διατρηση της στσης, διατηρον την επαφ, διαμορφνουν στατικς απαντσεις για τη ρθμιση της κινητικτητας. λες αυτς οι λειτουργες χαρακτηρζονται απ στασικ συνεχ δραστηριτητα.

Οι υποδοχες που διευκολνουν τους σταθεροποιος επηρεζονται απ συνεχ αδικοπα ερεθσματα και χουν να μεσο αποτλεσμα στους τονικος α κινητικος νευρνες μσω πολυσυναπτικν οδν.
Η Rood χρησιμοποιε τη γργορη επιμκυνση μσα στο ερος για να διευκολνει τα κινητικ μρη ενς μυς και να αναχαιτσει τον ανταγωνιστ του μσω ερεθισμο των πρωτογενν προσαγωγν απολξεων που βρσκονται σε μεγλους αριθμος στους μες αυτος. Αυτς οι απολξεις χουν χαμηλτερη ουδ ενεργοποησης στην επιμκυνση απ τις δευτερεουσες απολξεις.
Η επιμκυνση η εφαρμογ αντστασης στους σταθεροποιος θα ενεργοποισει και τις πρωτεουσες και τις δευτερεουσες απολξεις. Αυτ χει ως αποτλεσμα να εξασθενε η ευδωση των εκτεινντων, να διευκολυνθον οι καμπτρες και να αρχσει η συσσπαση. Διαπιστνεται δηλαδ τι οι δευτερεουσες απολξεις των σταθεροποιν εναι μεγλος παργοντας για την ναρξη της συσσπασης.
Το γργορο βορτσισμα του δρματος επιτρπει την ανπτυξη «κεντρικς» διευκλυνσης απ μα μη εντοπισμνη αισθητηριακ διγερση. Αυτ συμβανει γιατ οι μες και το δρμα εναι σε λειτουργικ σχση μσω της επδρασης που οι δερματικο υποδοχες χουν πνω στους κινητικος νευρνες των μυν κτω απ το πεδο ερεθισμο.
Η εφαρμογ ψυχρν επιθεμτων μεταξ 12οC και 17οC για 3 ως 5 θα επηρεσει τις «C» νες. Ο πγος εφαρμζεται στη λειτουργικ δερματικ επιφνεια των σταθεροποιν των κρων. Ο πγος που θα εφαρμοστε στον κορμ θα χει σπλαχνικ αποτελσματα και γενικ αποφεγεται ιδως στην οπσθια επιφνεια του κορμο. Ο χρνος 3 με 5 συνεχος εφαρμογς πγου χει ευοδωτικ αποτελσματα στους κινητικος νευρνες των σταθεροποιν μυν μσω των διων ουδν πως και το γργορο βορτσισμα.
Μετ τα εξωδεκτικ ερεθσματα που στην ουσα προετοιμζουν τον ασθεν για στασικς λειτουργες, ο ασθενς τοποθετεται σε ττοιες θσεις που θα μπορσει να εμφανσει σταθεροποιητικ σσπαση. Σε αυτ τη θση αρκετ ερεθσματα στρατολογονται για να εφαρμοστον και να διευκολνουν τμματα των προτπων. Για παρδειγμα ντονη πεση επιμκυνση μπορε να χρησιμοποιηθον για να εκλυθε η αρχικ απντηση, η οποα αμσως θα αντιμετωπσει αντσταση στε να εδραιωθε η σσπαση. Η Rood συχν χρησιμοποιε σε αυτ τη φση αντσταση που αυξομεινεται για να διευκολνει να σταθεροποι μλις εμφανιστε η αμοιβαα σσπαση πως στην περπτωση του (Pivot prone Pattern). Απ τη στιγμ που θα εμφανιστον απαντσεις σε αυτ το πρτυπο ο ασθενς προχωρ σε πρτυπα μεταφορς βρους.
νας μηχανισμς που χρησιμοποιε η Rood εναι το αντανακλαστικ του καρωτιδικο βοθρου – Carotid sinus reflex). Η τετραποδικ θση αυξνει την πεση στο καρωτιδικ βθριο και σμφωνα με τον Ludsley η διταση του καρωτιδικο βθριου μπορε να αναστελει την επενργεια του στελχους στο φλοι. Το κλινικ αποτλεσμα που αποκτται εναι η μεωση της γενικς τσης χωρς αναχατιση μως των στασικν λειτουργιν.
Σε περπτωση που ο στχος εναι αξηση των κινητικν δρσεων, ττε τα ερεθσματα διαφρουν σε χαρακτηριστικ και στο πο εφαρμζονται. Το γργορο χτπημα, η γργορη εφαρμογ πγου στη ραχιαα επιφνεια των φαλαγγν των δακτλων – χεριν και ποδιν – χρησιμοποιονται για να εκλυθε αμοιβαα δραστηριοποηση των επιπολς κινητικν μυν. Η αντσταση χρησιμοποιεται και εδ για να παρατενει και να αυξσει τη δναμη των απαντσεων των αγωνιστν. Η επιμκυνση μαζ με την αντσταση στους σταθεροποιος μες χουν ευοδωτικ αποτελσματα στον ανταγωνιστ και ανασταλτικ στον αγωνιστ.
Η Rood διατυπνει τις εξς σκψεις και εφαρμογς για την σπαστικτητα. Στην σπαστικτητα οι κινητοποιο μες συσπονται με ττοιο τρπο που απαγορεουν την κνηση και τα σταθεροποιητικ πρτυπα αναχαιτζονται. Σε αυτ την περπτωση θα πρπει πρτα να διευκολνουμε και να ενεργοποιομε τις λειτουργες της σταθεροποησης, οι οποες θα αναχαιτσουν την επιπολς σσπαση. Επαναλαμβανμενες ελεθερες συσπσεις χωρς επιμκυνση θα αναχαιτσουν τον μυ που συσπται και θα διευκολνουν τον ανταγωνιστ μσω της δρσης του τενντιου οργνου του Golgi.
Η δυαδικτητα που υπρχει στις αισθητικοκινητικς λειτουργες μπορε να παρουσιζει στην ανλυση των θεραπευτικν διαδικασιν για διευκλυνση, αναχατιση, ενεργοποηση. Ο θεραπευτικς αισθητηριακς ερεθισμς εναι διγενς. Για κθε τπο ερεθσματος – απτικ, θερμικ, επιμκυνσης κτλ. – οι υποδοχες χουν συγκεκριμνα πεδα ενεργοποησης. Αυτ οδηγε στην δικριση του εφαρμοσμνου ερεθσματος. Κθε χειρισμς χει δο τεχνικς ερεθισμο: μα για υψηλς και μα για χαμηλς ουδος ενεργοποησης των υποδοχων.
Γενικ οι υποδοχες με χαμηλ ουδ ενεργοποησης σχετζονται με αμοιβαες κινητικς λειτουργες και προγουν ταχτητα και ερος στα πριμα αναπτυξιολογικ πρτυπα και περιφερικ επιδξια κνηση στα πιο προχωρημνα πρτυπα. πως τα αμοιβαα κινητικ πρτυπα εναι συνεχς μεταβαλλμενα και γργορα, τσι και τα ερεθσματα που ευοδνουν αναχαιτζουν αυτ τα πρτυπα χαρακτηρζονται απ αμεστητα, εναλλαγ, ταχτητα.
Παραδεγματα ερεθισμτων που χρησιμοποιονται για να διευκολνουν την κινητικτητα εναι «γργορα» απτικ και ψυχρ ερεθσματα, επιτχυνση και επιβρδυνση κατ τη διρκεια της κνησης του κεφαλιο, tapping τνοντα, γργορη επιμκυνση και εναλλασσμενη αντσταση στην κνηση.
Οι λειτουργες των υποδοχων με υψηλ ουδ ενεργοποησης συνθως σχετζονται με συσυσπμενες σταθεροποιητικς απαντσεις, των οποων η φση εναι συνεχς και στατικ.
Παραδεγματα ερεθισμτων που χρησιμοποιε η Rood για να ευοδσει τη σταθερτητα εναι: γργορο βορτσισμα, η συνεχς επαφ, συνεχς εφαρμογ πγου για 3 ως 5’’, μεγλη αντσταση για να διατηρσει σσπαση σε μειωμνο ερος, συνεχ επιμκυνση ενς σταθεροποιο σε μα ρθρωση, συνεχς πεση στη γαστρα, στατικ τοποθτηση του κεφαλιο και μεταφορ βρους στο να κρο.


Νευρομυκ αντανακλαστικ Θεραπεα Neuromuscular reflex therapy Μθοδος Fay

Ιστορα της μεθδου

 Ο Dr Fay ταν νευροχειρουργς. Στις αρχς της δεκαετας του ’40 και στις επμενες δο δεκαετες παρουσασε και γραψε για τις διαδικασες που σμφωνα με αυτν θα μποροσαν να χρησιμοποιηθον αποτελεσματικ για την αποκατσταση νευρολογικν ασθενν.
Ο Dr Fay περιγραψε την «νευρομυκ αντανακλαστικ θεραπεα» σαν το αντερο εππεδο της χρησιμοποησης των αντανακλαστικν μηχανισμν. Ο Fay θερησε τι η εκπαδευση των αδρν κινητικν λειτουργιν εναι η βση για την ανπτυξη περισστερο επιδξιων λειτουργιν.
Η μθοδος του Fay εξελχθηκε απ λλους θεραπευτς και ιατρος με γνωσττερη τη μθοδο των Doman - Delacato στα μσα της δεκαετας του 60.

 

Αρχς της μεθδου

Οι πρωτγονες στοιχεισεις κινσεις για το σκοπ της ομοιοστασας και προστασας των ειδν, εναι αποτλεσμα των αντανακλαστικν νωτιαων αυτοματισμν και τονικν αντιδρσεων που κατλληλα απαντον σε να ερθισμα. Αυτς οι κινσεις δεν θα ταν δυνατν να συμβον χωρς ναν υψηλ ανεπτυγμνο και ολοκληρωμνο εγκεφαλικ φλοι. Οι ανθρπινες κινσεις βασζονται σε πρωτγονα πρτυπα απαντσεων που υπρξαν στις εποχς των Αμφιβων, Ερπετν και Θηλαστικν.
Ο Fay αναφρεται στα αντανακλαστικ, νωτιαους αυτοματισμος και τονικς αντιδρσεις με τον ρο «ενσωματωμνες ασκσεις». Πιστεει τι εναι κομμτια της αρχαας κινητικς συμπεριφορς, η οποα παραμνει στον νθρωπο, εξαρτμενη απ το βαθμ ελγχου που αντερα και πιο πρσφατα εξελιγμνα κντρα του ΚΝΣ, μπορον να ασκσουν.
     Στηριζμενος σε αυτς τις παρατηρσεις που ανπτυξε μετ απ τις παρατηρσεις του και την κατανηση της νευρολογικς δυσλειτουργας ο Dr Fay εξφρασε τις ακλουθες απψεις σον αφορ τη θεραπευτικ παρμβαση.
Η θεραπεα θα πρπει να αρχσει με απλ κινητικ στοιχεα και να διαμορφωθε πνω σε πρτυπα αντανακλαστικν που επικρατον. Στην αξιολγηση θα πρπει να παρατηρηθον προσεκτικ τα λειτουργικ εππεδα και να χρησιμοποιηθον τα παραμνοντα αντανακλαστικ και αυτματες αντιδρσεις σαν τμμα της εκπαδευσης.
Εναι αναγκαο να αναπτυχθον τα καττερα εππεδα κινητικτητας πριν να επιτευχθον τα αντερα εππεδα λειτουργας. Ανεξρτητα της ηλικς του ασθεν, η εκπλρωση των στοιχειωδν δραστηριοττων θα προσφρει την προοπτικ για πιο προχωρημνη λειτουργα, πως στην φυσιολογικ ανπτυξη, που η κνηση στα τσσερα και το ρπην αναπτσσουν την ορθοσττηση και το βδισμα.
Η χρησιμοποηση των παραμενντων εσωτερικν μηχανισμν των αντανακλαστικν με κατλληλη διγερση, θα αναπτξει πρτυπα και επιθυμητς απαντσεις. Οι αντανακλαστικς αντιδρσεις θα πρπει να χρησιμοποιηθον για να διευκολνουν μες να αναχαιτσουν τους ανταγωνιστς και να ρυθμσουν τον μυκ τνο και τσι θα χουν ως αποτλεσμα βελτιωμνες μερικς συγχρονισμνες κινσεις.
Οι παθητικς ασκσεις αν εφαρμοστον με σωστ χρονισμ μπορον να επηρεσουν τον αισθητηριακ μηχανισμ επανατροφοδτησης. Οι παθητικς ασκσεις θα πρπει να προυν τη μορφ ολικν προτπων και να μην απομονσουν ρθρωση με ρθρωση.
Η συνεχς ενεργητικ παθητικ θα οδηγσει αυτματα στην επμενη υψηλτερου επιπδου κνηση.

Αναπτυξιακ πρτυπα στσης και κνησης.

Η ακολουθα πως την περιγρφει ο Fay σχετζει την επιτυχ πρσληψη της ρθιας και την κινητικτητα με την ακολουθα της ανπτυξης που αρχζει στην πρην θση και προχωρ στην ρθια θση μσω της σπονδυλικς κτασης.
 Η ακολουθα αυτ ακολουθε τα πρτυπα της προθησης προς τα εμπρς πως παρατηρεται στις μορφς ζως των ερπετν και αμφβιων αλλ και του νηπου. μφαση δνεται στην πρην θση. Ο Fay παρατηρε τι τα αντανακλαστικ και οι αντιδρσεις απ πτια θση δεν χουν αρκετ επδραση στην κνηση. Αντθετα απ την πρην θση οι αντιδρσεις αυτς μπορον να συνδεθον με δραστηριτητες πως η προθηση και προστασα.
Το πρτο πρτυπο που περιγρφει συνδυασμνη κνηση εναι το ομοπλευρικ πρτυποhomolateral pattern. Αυτ το πρτυπο παρουσιστηκε σαν μα στοιχειδης μορφ πρσθιας προθησης που μπορε να παρατηρηθε στο φυσιολογικ βρφος.
λλο πρτυπο εναι το ομλογο πρτυπο – homologus pattern. Αυτ εναι μα αμφπλευρη συμμετρικ κνηση. Αυτ το πρτυπο αν και παρατηρεται σε νπια δεν προγει αποτελεσματικ προθηση στην πρην θση.
Στο χιαστ διαγνιο πρτυπο – Crossed diagonal pattern – θα παρατηρσουμε την ανπτυξη της αντθετης στροφς του νω και κτω κορμο που εναι αναγκαα για την συνδυασμνη κνηση στην ρθια στση.

Το επμενο εππεδο εναι η ενντια της βαρτητας, τετραποδικ θση. Η θση αυτ μπορε να συνδυαστε με τα προηγομενα πρτυπα. Στο φυσιολογικ νπιο αυτ το εππεδο εμφανζεται αυτματα αν ολοκληρωθον οι αυτματες αντιδρσεις στα προηγομενα εππεδα.
Η στση και το περπτημα σε πλματα και παλμες ακολουθε την τετραποδικ θση. Αν και δεν παρατηρεται συχν στα παιδι εναι σταθμς για την πρληψη της ρθιας στσης.

Διαδικασες για απκτηση συνδυασμνης κνησης.

Ο Fay για την μεωση της υπερτονας χρησιμοποιε μηχανισμος που μοιζουν με αντανακλαστικ. Η συνεχς χρησιμοποηση της καμπτικς – απσυρσης στα κτω κρα βοηθ στην απελευθρωση απ την εκτατικ δραστηριτητα και την προετοιμασα για αμοιβαα δραστηριοποηση των κτω κρων.
Ο Fay δνει μεγλο βρος στο «ξεκλεδωμα» των αρθρσεων απ τα σπαστικ τους πρτυπα. Χρησιμοποιε τις θσεις αναχατισης παθολογικν προτπων και εφαρμζει αυτ το χειρισμ πυκν (30 με 50 φορς). Αυτ θα μεισει την υπερτονα και θα προετοιμσει για δραστηριοποηση σε ολικ πρτυπα κνησης.
Η χρση των ολικν προτπων κνησης εξαρτται απ το εππεδο των λειτουργιν που μπορε ο ασθενς να παρουσισει. Ο τελικς σκοπς εναι ο ασθενς να αναπτξει την ικαντητα να χρησιμοποισει τις συνεργικς κινσεις για προθηση και ττε η προοπτικ για λειτουργα θα μεγαλσει.
ταν ο ασθενς αποκτσει την ικαντητα να χρησιμοποιε τα πρτυπα και χωρς βοθεια προχωρε στα επμενα. μως ακμα κι αν ο ασθενς μπορσει να πρει τις θσεις ενντια στη βαρτητα μπορε να χρειαστε να συνεχσει την παθητικ εφαρμογ ενς προτπου τσι στε να βελτισει το συγχρονισμ των κινσεων σε να λλο αντερου επιπδου πρτυπο.
Διφορες μθοδοι θα πρπει να χρησιμοποιηθον για να ενθαρρνουν την ενεργητικ δραστηριοποηση σε οποιοδποτε εππεδο της ικαντητας. Αυτ θα εξαρτηθε απ την ηλικα και την διανοητικ ικαντητα του ασθεν και η ποικιλα θα καθοριστε απ τη συμμετοχ αυτν που βοηθον στη θεραπεα. Η συμμετοχ του θεραπευτ θα αποφασσει για τις διφορες συνθκες που θα ενσωματωθον στη θεραπεα. Για παρδειγμα, διαφοροποισεις στο υλικ και στη γωνωση του εππδου στριξης εν επιχειρεται η προθηση σε πρην θση, εναι τεχνικς που θα βασιστον στην εφευρετικτητα του θεραπευτ.
Κατ τη διρκεια της εφαρμογς αυτο του θεραπευτικο προγρμματος ο λεγχος του χρονισμο των κινσεων μπορε να επηρεαστε απ το ρυθμ που εκτελονται τα πρτυπα. Η κατεθυνση των κρων μπορε να εναι η φυσιολογικ αν οι κινσεις καθοδηγηθον σωστ.
Αφο η ακολουθα προχωρ με φυσιολογικ τρπο, η εγργορση του σματος, η αντληψη της θσης και του χρου θα αναπτυχθε αρχζοντας απ ολικ στριξη του σματος και θα προχωρσει στην ενντια στη βαρτητα στση και κνηση. Αν αναλσουμε τη σειρ και την εφαρμογ των χειρισμν θα δομε τι καθοδηγονται ελαφρ στην ανπτυξη της σταθερτητας.
Η εφαρμογ της θεραπευτικς σκησης θα πρπει να βασιστε πνω στην προσεκτικ αξιολγηση του ασθεν, θα πρπει να συνυπολογιστε η ικαντητα του ασθεν να αντιδρ αποτελεσματικ στα οπτικ, ακουστικ και απτικ ερεθσματα.
Η αποτελεσματικτητα των χειρισμν εξαρτται απ την ναρξη σε κατλληλο εππεδο και απ τη βοθεια που θα του δοθε για να προχωρσει απ αυτ το σημεο. Η διανοητικ και η λειτουργικ κινητικ ικαντητα εναι τα σημεα κλειδι που θα καθορσουν το σημεο ναρξης του θεραπευτικο προγρμματος.

 Εισπνο αερων

Ο Dr Fay πρτεινε ως συμπλρωμα στους θεραπευτικος χειρισμος τη χρση διοξειδου του νθρακα ως εισπνευστικο αερου. Η διαδικασα περιλμβανε σντομες εισπνος 1 με 3sec μγματος 20% διοξειδου του νθρακα και 80% οξυγνου.
Αυτ εχε σαν αποτλεσμα τη μεωση της υπερτονα της υπερκινητικτητας που εχαν προλθει απ εκτεταμνα εγκεφαλικ τραματα αθτωση. Η διαδικασα αυτ αναπτχθηκε απ τους Doman – Delacato και ταν χρησιμοποιθηκε υποστηρχτηκε απ αναπνευστικς ασκσεις και σωματικ σκηση κατ τη διρκεια της εισπνος.

Σκοπο της μεθδου

Ο Fay υποστριξε τι η θεραπεα πρπει να αρχζει απ το εππεδο λειτουργας που ο ασθενς χει. Αν οι εκοσιες συνδυασμνες κινσεις βρσκονται σε κπτωση, η χρση των αντανακλαστικν μηχανισμν θα διευκολνει, αναχαιτσει και θα εξελξει τον μυκ τνο.
που υπρχουν περιορισμο αρθρικς κνησης πριν απ την παροσα βλβη προσβολ, θα πρπει να προσεγγιστον με μεγλη προσοχ σον αφορ την παθητικ κνηση. Παρλα αυτ η υποβοηθομενη, η ενεργητικ κνηση κατ την ακολουθα των προτπων θα φανε χρσιμη στην βελτωση της κινητικτητας. Η χρση της συνεργας σε λο το σμα κατ την πρην θση θα βελτισει την κινητικτητα και το ρυθμ που εναι αναγκαα για αποτελεσματικ δραστηριοποηση στις αντιβαρικς θσεις.

Τα πρτυπα και η ακολουθα που θα εκτελεστον ενεργητικ στην πρην τετραποδικ θση θα δσουν την ευκαιρα στον ασθεν για ανεξρτητη και ασφαλ εξσκηση των συνδυασμνων δραστηριοττων.


ΙΔΙΟΔΕΚΤΡΙΑ ΝΕΥΡΟΜΥΚΗ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΗ Proprioceptive Neuromuscular Facilitation (P.N.F.)

Ιστορα της μεθδου

            Ως θεμελιωτς της μεθδου της PNF θεωρονται οι Herman Kabat και Margaret Knott.
            Ο Kabat χοντας μελετσει τα αποτελσματα των νευροφυσιολογικν ερευνν του Sherrigton και λλων συγχρνων του, παρουσασε ορισμνες τεχνικς για τη θεραπεα της παρλυσης που οφελονταν στην πολιομυελτιδα. Στα τλη της δεκαετας του ’40 κδωσε το πρτο του βιβλο και περιγραψε μερικς απ τις τεχνικς της PNF που χρησιμοποιονται ως σμερα.
Καθοριστικ για την εξλιξη της μεθδου ταν η συμβολ δο θεραπευτριν, της Margaret Knott και της Dorothy Voss που ερμνευσαν τις παρατηρσεις του Kabat και μαζ του προχρησαν σε θεραπεες ασθενν που δεν παρουσαζαν νευρολογικς δυσλειτουργες.
τσι καθρισαν απ κοινο την ονομασα της μεθδου και τις βασικς αρχς προκειμνου να μπορσει η PNF να βοηθσει αποτελεσματικ στην αξηση της κινητικς μθησης σε διφορες παθολογικς μορφς της κνησης.

 

Αρχς της μεθδου

  •  Τα δυναμικ και οι ικαντητες του ασθεν πρπει να βελτιωθον και να αυξηθον εν θα ελαττνονται οι ελλεψεις.
  • Η φυσιολογικ κινητικ ανπτυξη ακολουθε κεφαλοουριαα και φυγκεντρη κατεθυνση. τσι η λειτουργα και επιδεξιτητα των κρων εμφανζεται ως αποτλεσμα της σταθεροποησης του κορμο και της κεφαλς.
  •  Η πριμη κινητικ συμπεριφορ κυριαρχεται απ αντανακλαστικ δραστηριτητα. Η ριμη κινητικ συμπεριφορ υποστηρζεται απ τα στασικ αντανακλαστικ. Στη θεραπεα τα αντανακλαστικ χρησιμοποιονται για να διευκολνουν την εκοσια προσπθεια. Η χρση η ανακεφαλαωση των ολικν προτπων κνησης και στσης επιτρπει και προγει την «ισορροπα» της αντανακλαστικς δραστηριτητας.
  • Η πριμη κινητικ συμπεριφορ χαρακτηρζεται απ κινσεις με ρυθμ και αναστροφ που παραμνουν και στην ριμη κινητικ συμπεριφορ. Στη θεραπεα οι ανεστραμμνες κινσεις χρησιμοποιονται για να εδραισουν να επανεκπαιδεσουν τη δρση των ανταγωνιστν. 
  • Η ριμη κινητικ συμπεριφορ χαρακτηρζεται απ «ολικ, στασικ και κινητικ πρτυπα» που αποτελον θροισμα των επιμρους προτπων, τα οποα συνδυζονται: i) αμφπλευρα: συμμετρικ και ασμμετρα, ii) μονπλευρα: αμοιβαα εναλλασσμενα και αμοιβαα διαγνια.

Στη θεραπεα εκτελονται τα ολικ κινητικ πρτυπα, μχρι το βαθμ που εναι δυνατν, σε μα διαγνια διεθυνση μαζ με, προς τα εμπρς, προς τα πσω, απ πλευρ σε πλευρ και κυκλικς διευθνσεις. Ο ασθενς πρπει οπωσδποτε να τα εκτελσει.

  • Η ανπτυξη της κινητικς συμπεριφορς καθοδηγεται απ καμπτικ εκτατικ δρση. Αυτς οι δο μορφς δρσης εναλλσσονται στην κυριαρχα της κινητικς συμπεριφορς. Στη θεραπεα τα «ολικ πρτυπα κνησης» θα εδραιωθον κτω απ καμπτικ και εκτατικ καθοδγηση.
  • Η διαγνια δραστηριοποηση θα εναι το αποτλεσμα της ποιοτικς εμπδωσης των ολικν κινητικν προτπων.
  • Η νευρομυκ συνεργα εναι αποτλεσμα της συνεργικς δρσης των αγωνιστν εν δραστηριοποιονται αντθετα οι ανταγωνιστς.
  • λες οι τεχνικς διαδικασες για την επτευξη της κινητικς μθησης και της ικανοποησης των στχων βασζονται στη στση στην κνηση. τσι:

    - Επιλγεται για τον ασθεν κατλληλη αρχικ θση στε να εναι δυνατ να αναπτυχθε η στασικ αντανακλαστικ δραστηριτητα με εκοσια προσπθεια.

    - Η μγιστη αντσταση προσφρεται με στχο την αξηση της διγερσης και της αναχατισης

    - Ο θεραπευτς με απτικ επαφ προσφρει ερθισμα για αξηση ελττωση της σσπασης διαμσου της πεσης, διτασης και της αντστασης.
  • Η συχντητα των ερεθισμν και η επαναλαμβανμενη δραστηριοποηση θα βελτισουν την κινητικ μθηση και θα αναπτξουν αντοχ και δναμη.
  • Οι δραστηριτητες που χουν «στχο» αν συνδυαστον με τεχνικς διευκλυνσης θα βελτισουν την εκπαδευση των ολικν προτπων βηματισμο και των δραστηριοττων αυτοεξυπηρτησης.

 

Αναπτυξιακ πρτυπα στσης και κνησης

Ο ασθενς χει να υπβαθρο προ-γενετικν και μετ-γενετικν κινητικν εμπειριν και χει εμπεδσει την φυσιολογικ κινητικ ανπτυξη πριν τη βλβη στο ΚΝΣ. Απ αυτ θα αντλσει στοιχεα για την επανεκπαδευση της κνησης του.
Η ανακεφαλαωση των μχρι της βλβης κινητικν του εμπειριν θα προωθσει την κινητικ μθηση μσα απ την εκτλεση πιο αρχγονων δραστηριοττων. Η ανακεφαλαωση επιτρπει το συνδυασμ των στασικν αντανακλαστικν και της εκοσιας κνησης και τσι προγει την «ισορροπα» της αντανακλαστικς δραστηριτητας και της δρσης των ανταγωνιστικν μυκν ομδων. Στο παιδ που αναπτσσεται η ολοκλρωση των στασικν αντανακλαστικν και η εμφνιση της εκοσιας κνησης προχωρον μαζ.
 Στην PNF ο ασθενς πρπει να ανακεφαλαισει την αναπτυξιολογικ ακολουθα σο το δυνατν περισστερο.
Ο απτερος σκοπς της προσγγισης αυτς εναι η συνδυασμνη εκτλεση ετερπλευρων κινσεων.
Η κεφαλοουριαα κατεθυνση της ανπτυξης προσαρμζεται στην θεραπευτικ προσγγιση ιεραρχντας τα πρτυπα του κεφαλιο και τα λαιμο να καθοδηγον την κνηση και τα πρτυπα των κρων να ακολουθον.
Οι θεμελιωτς της PNF χρησιμοποιον τα διαγνια σχματα ως προσγγιση στην ολοκληρωμνη κινητικ προδο. Τα σχματα αυτ βασζονται στα ολικ κινητικ πρτυπα.
Σε αυτ την παρουσαση τα διαγνια σχματα θα παρουσιαστον ως πρτο και δετερο διαγνιο σχμα. Επσης τα καμπτικ πρτυπα θα θεωρηθον ως αγωνιστς και τα εκτατικ πρτυπα ως ανταγωνιστς.

 - Τα πρτυπα των νω και κτω κρων του πρτου διαγνιου εναι ομλογα και απαρτζονται απ τα πρτυπα κμψη – προσαγωγ – ξω στροφ με το ανταγωνιστικ κταση – απαγωγ – σω στροφ.
Το δετερο διαγνιο σχμα απαρτζεται απ το πρτυπο των νω κρων κμψη – απαγωγ – ξω στροφ με το ανταγωνιστικ κταση – προσαγωγ – σω στροφ και το πρτυπο των κτω κρων κμψη – απαγωγ – σω στροφ με το ανταγωνιστικ κταση – προσαγωγ – ξω στροφ.

Οι δρσεις, κατ την ανληψη της στσης που εκτελονται ασμμετρα απαιτον παρλληλη δρση των διαγωνων σχημτων. Οι κινσεις για την διρθωση της ισορροπας εκτελονται σε διαγνια κατεθυνση και χουν ανγκη της παρλληλης δρσης των διαγωνων σχημτων επσης.
Στην μθοδο PNF η επανεκπαδευση των αντθετων στροφν μεταξ θρακα και λεκνης προωθεται με τη χρση των ανεστραμμνων κινσεων του θρακα και της λεκνης σε πλγια θση. Οι ανεστραμμνες κινσεις συνεισφρουν στη σταθερτητα του κορμο και προετοιμζουν τα κρα για διαγνια δραστηριοποηση. Κατ τη βδιση παρουσιζεται στα κρα επιτυχημνη στροφικ παρλληλη δρση των σπειροειδν και διαγωνων προτπων.
Η PNF συσχετζει στην θεραπευτικ προσγγιση τις λειτουργες των ολικν και επιμρους προτπων ως εξς:

να ολικ πρτυπο στσης και κνησης μπορε να χρησιμοποιηθε για να ενεργοποισει να επιμρους στασικ και κινητικ πρτυπο, αλλ και να επιμρους πρτυπο μπορε να χρησιμοποιηθε για να ενεργοποιηθε να ολικ πρτυπο.

Στην φυσιολογικ κινητικ συμπεριφορ χρησιμοποιονται συμμετρικς και ασμμετρες στσεις και κινσεις. Οι συμμετρικς κινσεις καθοδηγον το σμα σε συμμετρικς στσεις εν οι ασμμετρες κινσεις καθοδηγον το σμα σε ασμμετρες στσεις. Ανεξρτητα του γεγοντος τι τα σπειροειδ και διαγνια πρτυπα εκτελονται με συμμετρικος και ασμμετρους συνδυασμος υπρχει μα βασικ ασυμμετρα μεταξ ενς προτπου και του ανταγωνιστικο του λα τα πρτυπα εμπλκουν κνηση προς μακρι απ το κντρο του σματος. λα τα πρτυπα εμπλκουν στοιχεα προσαγωγς απαγωγς μαζ με κμψη κταση, δηλαδ το στοιχεο της στροφς.

Βασιζμενη σε αυτ την υπθεση η PNF διατυπνει την παρακτω λογικ εφαρμογς των προτπων:

  •  ταν τα πρτυπα εκτελονται συμμετρικ η κνηση προωθεται προς τα εμπρς προς τα πσω, εμπλκοντας στοιχεα κμψης και κτασης.
  • ταν τα πρτυπα εκτελονται ασμμετρα η κνηση προωθεται σε κυκλικ διαγνια διεθυνση εμπλκοντας σνθετα στοιχεα κνησης.

ρα η ασμμετρη διεθυνση εκλει ασμμετρες κινσεις, δηλαδ τα σπειροειδ και διαγνια πρτυπα.

Η μθοδος τεκμηρινει μσα απ μα απλ ερμηνεα της φυσιολογικς ανπτυξης, την ανγκη για ενσωμτωση της διαγνιας δραστηριοποησης στην θεραπευτικ παρμβαση. Ορζει τα στροφικ πρτυπα των κρων σαν «προχωρημνα» αφο στην φυσιολογικ ανπτυξη ωριμζουν τελευταα και εναι τα πρτα που παρακμζουν με τη γρανση. Απ την λλη η ολικ στροφ του σματος με τον νω και κτω κορμ να κινονται στην δια κατεθυνση εναι πιο πρωτγονη απ την συνδυασμνη ανεστραμμνη στροφ του κεφαλιο και λαιμο, θρακα και λεκνης πως εκτελεται κατ τη φυσιολογικ βδιση.

 

Διαδικασες για την επτευξη συνεργικς κνησης.

  • Τοποθτηση του ασθεν.

που ο στχος εναι η μεγαλτερη ευκολα του ασθεν κατ την εκτλεση. Ο ασθενς τοποθετεται στε τα τονικ λαβυρνθια αντανακλαστικ να ευοδσουν την προσπθεια του. Αν ο στχος εναι η αξηση της προσπθειας του ασθεν, ο ασθενς τοποθετεται στε να πρπει να υπερκερσει τα τονικ λαβυρνθια αντανακλαστικ.

  • Σπειροειδ και διαγνια πρτυπα.

ταν τα πρτυπα εκτελονται σαν ενεργητικς ανεστραμμνες κινσεις, μσα στο κατλληλο ερος, τενουν να διευκολνουν το να το λλο.
Ο συνδυασμς των προτπων εναι χρσιμος γιατ ενσωματνει την προσδοκμενη κνηση σε να ευρτερο συνδυασμ κινσεων. Τα συνδυασμνα πρτυπα βελτινουν την προσδοκμενη κνηση ακμα και αν δεν εφαρμζεται εξωτερικ αντσταση.

  • Οπτικ καθοδγηση.

Αν ο ασθενς κοιτζει το μλος που πρκειται να κινηθε και αμσως μετ την κατεθυνση της επιδιωκμενης κνησης θα εκλυθον κατλληλες κινσεις του κεφαλιο και του αυχνα. Αφο οι κινσεις του κεφαλιο και του αυχνα ενεργοποιον τον κορμ και οι κινσεις των κρων θα διευκολυνθον.

  • Θση του θεραπευτ.

Αν η θση και κνηση του θεραπευτ εναρμονζεται με την κνησης του ασθεν το επιδιωκμενο πρτυπο θα διευκολυνθε. Δηλαδ αν ο θεραπευτς πρκειται να υποδεξει κατεθυνση να καθοδηγσει με τα χρια του, να αντισταθε στην προσπθεια του ασθεν θα πρπει να χει ττοια θση που να ευθυγραμμζεται με την διαγνια κνηση.

  • Επαφ με τα χρια.

Η επαφ με τα χρια θα βοηθσει τον ασθεν εφαρμζοντας πεση στο δρμα που καλπτει τους μες που ενχονται στην προσδοκμενη κνηση. ταν η πεση ασκεται στον αγωνιστ ενεργοποιονται η μυκ τρακτος του αγωνιστ και αναχαιτζεται η δραστηριτητα του αγωνιστ.

  • Λεκτικ παραγγλματα.

Αν οι οδηγες που δνει ο θεραπευτς χουν σκοπ, θα δσουν στοιχεα για την κατεθυνση της κνησης, ετε με ρους του σματος του ασθεν με ρους του μεσου περιβλλοντος. Τα παραγγλματα πρπει να εναι σντομα και σαφ. Πρπει να προτιμηθον λξεις που ο ασθενς κατανοε γργορα.

  • Ρυθμς και διακμανση.

Ο ασθενς θα πρπει να ακολουθε το δικ του ρυθμ στην κνηση. ταν αυξηθε η ικαντητα του ασθεν μπορε να μεταβληθε η διακμανση για να αυξηθε η προσπθεια. Η αξηση της προσπθειας αν εκτελεστε με τον παραπνω τρπο εναι λιγτερο επικνδυνη απ το να αυξηθε η αντσταση.

λα τα παραπνω αισθητηριακ ερεθσματα της θεραπευτικς προσγγισης μπορον αν συνδυαστον με τη χρση της μγιστης αντστασης. Η ιδιοδκτρια νευρομυκ διευκλυνση θεωρε τι η μγιστη αντσταση ταν συνδυαστε με την εκοσια προσπθεια του ασθεν ευοδνει τις λειτουργες της αντανκλασης, της επιτυχος ενσωμτωσης και της αμοιβαας νερωσης που θα αυξσουν την κινητικ μθηση.
Οι τεχνικς που βασζονται στην αντανκλαση – υπερχελιση – εναι: η μφαση στο χρονισμ και οι συνδυασμνες κινσεις για ενδυνμωση.
Αυτς που βασζονται στην επιτυχ ενσωμτωση – επιτυχ εγγραφ – εναι: η αργ αναστροφ, αργ αναστροφ με κρτημα, γργορη αναστροφ και ρυθμικ σταθεροποηση.
Τεχνικς που βασζονται στην αμοιβαα νερωση εναι: η σσπαση – χαλρωση, κρτα – χαλρωσε και αργ αναστροφ – κρτα – χαλρωσε.
λες αυτς οι τεχνικς επανακαθιστον απαντσεις και ανογουν καινοριες οδος που προωθον τον συνεχ ερεθισμ δραστηριοποηση. Περιχουν επαναλαμβανμενες συσπσεις και γργορη συνεχ κλυση του μυοτατικο αντανακλαστικο, συνδυασμνου με εκοσια προσπθεια και μγιστη αντσταση.
Οι τεχνικς που καθοδηγον τους αρθρικος υποδοχες εναι η συμπεση των αρθρικν επιφανειν για την ενεργοποηση των εκτατικν απαντσεων και η λξη για την ενεργοποηση των καμπτικν απαντσεων.
 Αυτς που χρησιμοποιον τις αντιδρσεις προσανατολισμο εναι οι επμονες γργορες διαταραχς της ισορροπιστικς συνθκης του ασθεν με σκοπ την ενεργοποηση των λαβυρνθιων απαντσεων.
Η γργορη επιμκυνση χρησιμοποιεται για την ενεργοποηση του αγωνιστ και την χαλρωση του ανταγωνιστ.
Η χρση του πγου θα μεταβλλει προσωριν την αντανακλαστικ δραστηριτητα και θα προγει χαλρωση. Η μεωση της σπαστικτητας εναι το ζητομενο στην εφαρμογ της κρυοθεραπεας αλλ δεν μπορομε να υποθσουμε τι θα συμβε σε λες τις περιπτσεις ασθενν. Η συνδυασμνη ενσωμτωση της κρυοθεραπεας στην θεραπευτικ προσγγιση εναι απαρατητη για την επιτυχ κβαση των αποτελεσμτων της.

Μθοδος Vojta

Ιστορα της μεθδου

 Ο Dr Vojta  ταν παιδονευρολγος. Ασχολθηκε με την πριμη θεραπεα των παθσεων του νευρικο και μυοσκελετικο συστματος. Παρουσασε τη μθοδ του το 1954 με σκοπ να δσει κατευθνσεις για θεραπευτικ παρμβαση σε νευροκινητικς διαταραχς περιφερικς παρσεις, βλαισοιπποποδα, ραιβοποδα, συγγενες δυσπλασες του ισχου.
Στα παιδι με κινητικς διαταραχς ο Vojta διαπιστνει μα λλειψη της κινητικς φυσιολογικς ανπτυξης. Πιστεει τι η σπαστικτητα εμφανζεται σαν επακλουθο αυτν των διαταραχν.
Χαρακτηρζει αυτς τις διαταραχς σαν σνδρομο πριμης σπαστικτητας.

 

Αρχς της μεθδου

  • Για τον Vojta η πριμη κινητικ εξλιξη του νεογννητου εναι το αντανακλαστικ αρκοδισμα, το οποο ορζει σαν φυλογενετικ κνηση. Στις φυλογενετικς κινσεις με την εξλιξη της ανπτυξης προστθενται και οι οντογενετικς κινσεις, πως το αρκοδισμα και το περπτημα για να εξυπηρετσουν τις λειτουργικς κινητικς ανγκες.

 

  • Η ωρμανση του νευρικο συστματος εναι η βασικ προπθεση για την εξλιξη της κινητικτητας.  Η κινητικτητα αναπτσσεται ακολουθντας 3 συνεργικ στδια:
    • Την ικαντητα να αντιδρ στη θση με αντανακλαστικος μηχανισμος.
    • Την ικαντητα να πρει την ρθια θση και να ισορροπσει.
    • Τις φασικς κινσεις.

 

  • Η ικαντητα να αντιδρ με αντανακλαστικ εναι κατ τον Vojta η τλεια και αυτματη ρθμιση των θσεων του σματος στο χρο. Εναι δηλαδ η ικαντητα του σματος να προσαρμζεται σε μεταβολς του περιβλλοντς του. Αν κατ τη διρκεια της αξιολγησης στη βρεφικ ηλικα διαπιστωθον παθολογικ κινητικ πρτυπα θα υπρξουν και μελλοντικς ανωμαλες στην κινητικ ανπτυξη.
  • Ο Vojta εξετζει την ικαντητα της ανρθωση του σματος σε ετερπλευρες μυκς δραστηριοποισεις. Σπουδαο ρλο θα παξει η ανρθωση της ζνης της λεκνης.

 

  • Η ελεθερη μετακνηση εναι αποτλεσμα φασικν κινσεων και κρων. Στην κινητικ δυσλειτουργα, η λειτουργα της ανρθωσης και η φασικ κνηση δεν εναλλσσονται ρυθμικ και στις δο πλευρς. Αυτ χει σαν αποτλεσμα να παρακωλεται η φυσιολογικ κινητικ ανπτυξη.
  • Ο λανθασμνος τρπος στη διαδικασα της σταθεροποησης της ρθιας θσης και οι ελλεψεις στην ανπτυξη των φασικν κινσεων, οδηγον σε κακ ρθμιση του μυκο τνου και της κνησης και στη δημιουργα παθολογικν προτπων στσης και κνησης. Η πριμη θεραπευτικ παρμβαση θα προλβει την ανπτυξη ττοιων προτπων αναχαιτζοντας την ανρθωση σε λθος πρτυπα.

 

  • Η εικνα των αντανακλαστικν θσης θα δσει πληροφορες για την μελλοντικ κινητικ ανπτυξη. Τα αντανακλαστικ θσης σμφωνα με τη μθοδο Vojta εναι τα ακλουθα:

i) Αντανακλαστικ της πλγιας θσης, ii) Landau, iii) Ανρθωσης, iv) Ανψωση, v) Collis – κατακρυφο, vi) Collis – οριζντιο, vii) Ανψωση των χεριν και ταλντευση.

1)Αντανακλαστικ της πλγιας θσης
 2)Landau
3)Ανρθωσης
 4)Ανψωση
 5)Collis – κατακρυφο
 6)Collis – οριζντιο
 7)Ανψωση των χεριν και ταλντευση.

Αναπτυξιακ πρτυπα στσης και κνησης

Ο Vojta διαιρε την κινητικ ανπτυξη ως το βδισμα σε 4 στδια:
Α. Πρτο στδιο κμψεως. Αυτ το στδιο διαιρεται μχρι 6 εβδομδες μετ τη γννηση και αργτερα μεταππτει στο στδιο της κτασης, απεικονζοντας τσι την μετβαση απ τη φυλογενετικ στην οντογενετικ κνηση.

Β. Πρτο στδιο κτασης. Εκδηλνεται στις 6 εβδομδες και παραμνει μχρι τους 4 πρτους μνες της ζως του βρφους. Αργτερα περν στο δετερο στδιο κμψεως.

Γ. Δετερο στδιο κμψεως  (4 – 8 μνες).  Σε αυτ το στδιο το παιδ αισθνεται ασφαλς στη θση του και ικαν να ανορθωθε και να εκτελσει φασικς κινσεις. Σε αυτ το στδιο αξιοσημεωτες κινητικς δρσεις αρχζουν.

  • Η πτια θση σταθεροποιεται για να κινηθον τα κρα.
  • Εξαφανζονται τα τονικ αντανακλαστικ.
  • Αρχζει η ανρθωση της ωμικς και πυελικς ζνης.
  • Αναπτσσεται σιγ – σιγ το αρκοδισμα.

Δ. Δετερο στδιο κτασης (8 – 14 μνες). Η ανρθωση του σματος εκτελεται σε αυτ το στδιο. Το παιδ κθεται χωρς βοθεια. Στο τλος του 14ου μνα αρχζει να περπατ.

Ο Vojta περιγρφει να συντονισμνο σνολο κινσεων, το «αντανακλαστικ αρκοδισμα», το οποο δεν εμφανζεται στην κανονικ ανπτυξη. Πρκειται για να σμπλεγμα φυλογενετικν μετακινσεων. Αυτ το σμπλεγμα ελευθερνεται σε διφορες ζνες, τις αντανακλαστικς ζνες.
Για τα αντανακλαστικ ισχουν οι νμοι της ολτητας του χρου και χρνου.
Διαχωρζονται σε κριες και  βοηθητικς ζνες.
 Οι κριες αντανακλαστικς ζνες των κρων εναι περιφερικς σε σγκριση με την ωμικ και πυελικ ζνη.
Οι βοηθητικς ζνες βρσκονται στον κορμ στην ωμικ και πυελικ ζνη.


Διαδικασες για την επτευξη συνδυασμνης κνησης

Η χρση των κριων ζωνν προκαλε το «αντανακλαστικ αρκοδισμα» και τσι ευοδνεται η ανπτυξη κινητικς λειτουργας.
Η χρση των βοηθητικν ζωνν προκαλε αντσταση στην κταση συγκεκριμνων μυκν ομδων. τσι μα κινητικ απντηση διευκολνεται και ελγχεται καλτερα.
Η κατλληλα εκλεγμνη αρχικ θση και η χρση βοηθητικν μσων – μαξιλρια, μπλες – ευοδνει την προδιθεση για κνηση.
Κατ τη χρησιμοποηση των κριων αντανακλαστικν ζωνν ο ασθενς βρσκεται σε πρην θση με το κεφλι γυρισμνο στο πλι. Το σνολο των μελν που βρσκονται προς την πλευρ του προσπου χαρακτηρζεται σαν «σνολο μελν του προσπου», εν αυτ της αντθετης πλευρς «σνολο μελν του αυχνα».
Τα πρτυπα ασκσεων που χρησιμοποιον τις κριες αντανακλαστικς ζνες εναι οι κινσεις των νω και κτω κρων ομπλευρα ετερπλευρα του προσπου και αυχνα:

  • Αντανακλαστικς ζνες και κινσεις του νω κρου στην πλευρ του προσπου.
  • Αντανακλαστικς ζνες και κινσεις του νω κρου στην πλευρ του αυχνα
  • Αντανακλαστικς ζνες και κινσεις του κτω κρου στην πλευρ του προσπου.
  • Αντανακλαστικς ζνες και κινσεις του νω κρου στην πλευρ του αυχνα.

Ο επιτυχημνος συνδυασμς των παραπνω προτπων-ασκσεων δρα ευοδωτικ στις λειτουργες της σταθεροποησης και της ανρθωσης, δηλαδ διαμορφνει στασικ πρτυπα.
Οι βοηθητικς αντανακλαστικς ζνες χρησιμοποιονται για να εκπαιδεσουν επιμρους κινητικς δρσεις παρ για να εδραισουν πρτυπα στσης. Ο Vojta με τις βοηθητικς ζνες προσπαθε να δημιουργσεις κατλληλα αισθητικ ερεθσματα με απτερο σκοπ τη διαμρφωση λεπτν κινητικν προτπων.
τσι χωρζει το σμα στις ακλουθες ζνες:

  • Η ζνη του κορμο
  • Η ζνη του πηγουνιο
  • Η ζνη της κεφαλς.
  • Οι ζνες των νω κρων
  • Οι ζνες των κτω κρων.

Κατ τη χρησιμοποηση των ζωνν αυτν επιχειρεται αρχικ επιμκυνση στις γαστρες των μυν που θλει να ενεργοποισει και στη συνχεια προτενονται λειτουργικ κινητικ πρτυπα που οι μες θα μπορσουν να δραστηριοποιηθον σε μα πιο φυσιολογικ κατεθυνση
Η πεση που ασκεται στους μες στα λεγμενα αντανακλαστικ σημεα ευοδνει κατ να βαθμ την πρκληση «αντανακλαστικν» κινσεων με σκοπ την μετπειτα ενσωμτωσ τους σε λειτουργικ πρτυπα στσης και κνησης.
Ο Vojta χρησιμοποιε την αντσταση για να προκαλσει τονικ φασικ μυκ δρση και αντιδρσεις ανρθωσης.
Η μθοδος Vojta θεωρε τι αν, σε να παιδ με δη ανεπτυγμνα παθολογικ κινητικ πρτυπα, προκληθε η φυσιολογικ πορεα της ανπτυξης θα δημιουργηθον καλτερες συνθκες για εκοσια κνηση.


 



To κντρο λειτουργε σε ναν καινοργιο χρο που προετοιμσαμε με την προσδοκα να εναι λειτουργικς κι ευχριστος, με γνσεις, εμπειρα, πολ αγπη και ρεξη για δουλει, μια προσπθεια βασισμνη σε αρχς και αξες ανθρωπιστικς